Dlaczego 900 mg u jednej marki to nie to samo co 900 mg u drugiej

300 mg ekstraktu 10:1 odpowiada 3000 mg surowca, a 300 mg proszku to 300 mg surowca. Dziesięciokrotna różnica przy tej samej liczbie na opakowaniu. Na rynku PL stopień zagęszczenia waha się od 4:1 do 35:1, a siedem marek z dziesięciu nie podaje go publicznie. Bez tej liczby porównanie dwóch etykiet jest niemożliwe.

Co znaczy DER na etykiecie?

DER to stosunek surowca do gotowego ekstraktu (od angielskiego drug extract ratio). Zapis 10:1 znaczy, że z 10 g suszonego grzyba powstał 1 g ekstraktu. Im wyższa pierwsza liczba, tym bardziej zagęszczony ekstrakt.

Na rynku PL DER podają trzy marki. Coffee 2.0 podaje go przy każdym gatunku, od 4:1 do 20:1. Solve Labs podaje 10:1 dla ekstraktu soplówki. Kawonament podaje 35:1. Siedem pozostałych marek tej liczby publicznie nie podaje, więc nie wiadomo, czy ich miligramy dotyczą ekstraktu mocno zagęszczonego, słabo zagęszczonego, czy zwykłego proszku z grzyba.

Ile surowca odpowiada porcji z każdej marki?

Masa ekstraktu razy DER daje równoważnik surowca, czyli ile suszonego grzyba „stoi” za porcją. Przy obecnych deklaracjach da się to jednoznacznie policzyć tylko dla Solve Labs: 500 mg ekstraktu soplówki razy 10 to 5000 mg soplówki. Przy pozostałych markach brakuje jednej z dwóch liczb.

Stan deklaracji na kartach produktów producentów: wrzesień 2026 r.

Dlaczego równoważnik surowca też nie rozstrzyga?

Bo ekstrakcja nie zagęszcza wszystkich związków w tej samej proporcji. Część przechodzi do ekstraktu w dużej ilości, część prawie wcale, a wynik zależy od metody i części grzyba. Ekstrakt 15:1 z grzybni na podłożu zbożowym może mieć mniej beta-glukanów niż ekstrakt 10:1 z owocnika.

Równoważnik mówi więc, ile grzyba zużyto, a nie ile substancji aktywnej trafiło do porcji. Wyższy równoważnik nie znaczy automatycznie lepszego produktu. Jedyna liczba, która mierzy frakcję aktywną wprost, to procent beta-glukanów. Podaje ją jedna marka z 10, Clearly: od 31 do 53 procent zależnie od gatunku.

Jak porównać dwie etykiety w praktyce?

Potrzebujesz trzech informacji: masy ekstraktu w porcji, DER i części grzyba. Jeśli brakuje którejkolwiek, porównanie jest niepełne. Trzy marki z 10 podają co najmniej dwie z nich: Clearly (masę i część grzyba), Solve Labs (wszystkie trzy) i Coffee 2.0 (miligramy i DER).

Kolejność sprawdzania: najpierw, czy liczba dotyczy ekstraktu, czy proszku. Potem DER, jeśli jest. Na końcu część grzyba i miara standaryzacji. Nie da się tak porównać każdych dwóch produktów, ale da się szybko zobaczyć, który z nich w ogóle daje się sprawdzić.

Które marki podają komplet danych?

Pełną deklarację, czyli masę w porcji i część grzyba, podają dwie marki z 10. Zestawienie wszystkich marek, z tym, czego brakuje każdej z nich, jest na stronie głównej serwisu.

Najczęstsze pytania

Co jest lepsze: ekstrakt czy proszek z grzyba?

Ekstrakt jest bardziej skoncentrowany i zawiera związki wydobyte ze ścian komórkowych, które z samego proszku uwalniają się trudniej. Proszek zawiera cały grzyb, ale w mniejszym stężeniu. Lepszy jest ten produkt, który podaje, co zawiera, bo tylko taki da się porównać z dawkami z badań.

Czy wyższy DER zawsze znaczy lepiej?

Nie. Wyższy DER znaczy mocniej zagęszczony ekstrakt, ale nie mówi, ile w nim substancji aktywnych. Liczy się też część grzyba i metoda ekstrakcji. Bez procentu beta-glukanów DER jest tylko połową informacji.

Dlaczego producenci nie podają DER?

Przepisy tego nie wymagają, a na kartach produktów częściej pojawiają się nazwy gatunków niż parametry ekstraktu. Część marek podaje DER tylko przy wybranych składnikach. Możesz poprosić producenta o specyfikację ekstraktu.